La kuvvete illa billah (kehf 39)
Günlerden bir gün Ibadet üzerine ibadet ekliyorsun ve bu hoşuna gidiyor. Tamam iyi mümin oldum diyorsun. Kendine bir güvende gelmiş ki sorma gitsin. Tüm secdeler benim, farz, sünnet, nafile. Maşallah bana.
Sonra yine böyle bir nafile ibadetinde, her şey gayet normal başlıyor. Ayaktasın, “Elhamdülillahi Rabbil alemin” diyorsun ve sonrası yok. Ağzın söylemiyor. Devamı gelmiyor değil, sen devamını getiremiyorsun. Hakk Tealanın kelamını okuyamıyor ve ayakta o hal üzere devamını söylemek için niyaz üstüne niyaz. yalvarıp yakarmalar. Ağzın oynamıyor ama bir yol O’na yakarmaya devam ediyorsun. Böyle böyle azar azar yavaş yavaş her kelimesi için yalvarıp yakarıyorsun ve Fatiha süresini tamam etmene müsade ediyor. Sonrakini daha rahat okuyorsun. Rahata erdim derken. Rüku ettirmiyor. Önünde görünmez bir duvar. Bilincin yerinde ama santim kıpırdayamıyorsun. Yalvar yakar, Allah’ım nasip et bu rükuyu. Sen hareket edemiyorsun ama gözler yaşlı. Gözlerden akan yaşları uzaktan veya yukardan izliyorsun. Ağlayan kim Ağlatan kim Gören kim. Sonra aradan duvarı kaldırınca rüku edebiliyorsun. Sonrası o hal üzere İbadeti bitirip hamd ve şükür ediyorsun.
Bunları sana üç sebepten anlattım. Bunlar çok özel olmasına rağmen. İlki seninle aramızda bu konu gizli saklı kalmasın. ikincisi Tüm güç ve kudretin Hakk Teala’dan olduğunu bil. O’nsuz bedeninin tüm yapıp etmeleri sadece bir vehim.
Allah’a ibadet edebilmek başlı başına bir lütuf. Bunu anla ve O’na bunun için de hamd etmeye devam et. Sen O’na hamd etmenin yollarını ara ki O’da sana inşallah kendi yolunu buldursun.
Ceyhun
(2022)