Öyle bir zaman gelir ki bir zamanlar insanların geliştirdikleri robotlar (veya benzerleri) ile insanlar dışarıdan bakıldığında ayırt edilemezler. Robotların insanlara zarar vereceği günlerde bir insanın bir robotu imha ederken gördüğünde kişi evvela üzülür çünkü onu ayırd edemiyor ve masum bir insan sanıyordur. Halbuki robot imha edilince gerçeği anlar ve ona üzülmeyi bırakır.
Bu örnekte olduğu gibi insan suretliler ile insan olanları ayırt edemediğin bir kısım için hem bu alemde hem de onların öte alemdeki durumları için üzülüyorsun.
Halbuki yaratan onların iç yüzlerini yani asıllarını bilir. O’nun bildirdikleri de bilir. Hızır’ın (as), genç bir delikanlıyı öldürmesini ve sonra ben bunları kendiliğimden yapmıyorum demesini düşün. Gerçi bu kıssada delikanlı henüz daha kötülük işlemeye başlamadığından Allah ona merhamet edip kötülükten uzaklaştırmış ve böylece O delikanlı Cennetlik olmuştur. Gözlerin gördüğü ile gönüllere bildirilen hiç bir olur mu?
Ceyhun
19 02 24