Evvel zaman içinde ben toddler dedikleri yaştayım.
Dedemlerin islam mahallesindeki tek katlı toprak evde, kapının hemen önünde dedemle beraberim.
Ezan okunuyor
Dede bu ne diyorum
Ezan diyor
O ne dede
Hoca, Allah’a çağırıyor insanları
Ben sözü biter bitmez hemen adım atıyorum
Hadi dedem Allah’a götür beni deyip ayaklanıyorum.
Dedem, Allah ondan razı olsun, Mahalleli – konu komşu ne der demiyor ve birlikte Camii ye doğru gidiyoruz. (Bu kısmın önemini büyüdükçe anlıyorum)
Ses yaklaşıyor benim heyecanımda artıyor.
Ve karşıda duruyor Camii. İlk defa Camii görüyorum. Evet bu ev çok güzel ve heybetli. Allah orda olmalı diyorum.
İçeri giriyoruz, halıların güzelmiş Allah’ım. Hoca şaşkın bakıyor dede ile torununa. Pek beklemiyor birilerinin gelmesini heralde.
Böylece dedemle ziyaretimizi tamamlayıp evimize, toprak evimize geri dönüyoruz.
Ceyhun
13 06 24