Yolcu yoluna devam ederken, hava kararmış ve yolcu bir hayli yorulmuştu. Ormanlık bir alanda bir bankın üzerine uyumak için uzanacakken tam karşıdaki kubbeli yere gözü takıldı. Derken kapı açıldı, gözleri kamaştıran bir Nur fakat yolcunun gözü kamaşmamıştı ne hikmetse. Kapının eşiğinde yarısı içeride yarısı dışarıda olacak şekilde Nurdan mübarek bir zat belirdi. Yolcuya ismi ile hitap edip, “Evladım orada uyuma, senin yerin orası değil burası diyerek dergahın hemen önündeki bahçeyi gösterdi.” Yolcu baktı, orada uyuyanlar vardı ama gördüğü sadece Mezar taşlarıydı. Bank üzerinde gördüğü ise genç hali değil bu yazıyı yazan orta yaşlı kendisiydi. Anlayan ve bizi bilen dostlara Selam olsun.
Ceyhun
31 08 23 (~2002)