Hani Rabbin meleklere, ben yeryüzünde mutlaka bir halife yaratacağım demişti.
Allah Âdem’e isimlerin tamamını öğretti, sonra da onları meleklere gösterip: “Haydi, doğru söylüyorsanız bunların isimlerini bana haber verin” buyurdu.
Melekler: “Seni tesbih ve her türlü noksanlıktan tenzîh ederiz! Senin öğrettiğinden başka hiçbir bilgimiz yoktur. Elbette her şeyi hakkıyla bilen, her hükmü ve işi hikmetli ve sağlam olan ancak sensin!” dediler.
“Ey Âdem, bunların isimlerini onlara söyle” dedi. Âdem isimleri onlara bildirince, Hak Teâlâ: “Size, «Göklerin ve yerin gaybını ben bilirim; ayrıca sizin açıkladığınızı da gizlediğinizi de bilirim» dememiş miydim?” buyurdu.
(Bakara 31,32,33)
Yukarıdaki ayeti kerimeler üzerine tefekkür et. Hakk Teala’dan idrakini arttırması niyaz et.
İlk öğretmen her zaman Allah’tır. O, Meleklere öğretmiş fakat Adem’e tüm isimleri öğretmiş ve sonrasında Meleklere bilmediklerini ise Halife Adem öğretmiştir. Böylece Allah’ın Ben bir halife yaratacağım sözleri kemalen gerçekleşmiştir. Bu halife yaratmada çamurdan olan kısım işin veya emrin bir kısmı olup, bu irade Adem’in isimleri öğrenmesi ile kemale ulaşmış ve Adem böylece Allah’ın halifesi tacını giymiştir.
Bu sözleri bu şekilde anlayabilirsen, Hz. Peygamber (sav) ve diğer peygamberlere Vahiy getiren Hz. Cebrail’in onların öğretmeni olmadığını fakat hatırlatıcı olduğunu da anlarsın. Hz. Cebrail, Hz. Peygamber (sav) ile her karşılaştığında öğretmeni önünde saygı ve edebini muhafaza eden bir öğrenci gibi davranmış, Hira mağarasında aslı suretinde görünüp Resul Ekrem’i (sav) korkutmasından ötürü mahçup olmuş, üzülmüş ve edebinden bir süre Peygamber (sav) huzuruna çıkmamıştır. Ki bu olay Bir süre vahyin gelmediği fetret dönemi olarak bilinir. Şimdi sana olanı biteni Allah’ın izniyle açıkladık. Şimdi sen bu söylediklerimiz üzerine tefekkür et ve hakikati idrak içinde Hakk Teala’dan yardım dile ve “Rabbim! benim ilmimi artır” de (Taha 114)
Ceyhun
30 07 23