Ervah-ı ezelde levh-i kalemde
Bu benim bahtımı kara yazdılar
Gönül perişandır devri alemde
Bir günümü yüz bin zara yazdılar
Bulmadım şadlığın iradesini
Çekerim bu gamın ziyadesini
Herkes dosta verdi ifadesini
Benimkini irüzgara yazdılar
Aşk benimle eyler daim kıyl-ü kal
Daha sabretmeye kalmadı mecal
Derdim taksimdara kıldım arzuhal
Dedi neylim bahtın kara yazdılar
Gönül gülşeninde har oldu deyu
Hasretlik cismimde var oldu deyu
Sevdiğim, sevdiğin pir oldu deyu
Erbabı garezler yare yazdılar
Dünyayı sevenler veli değildir
Canı terkedenler deli değildir
İnsanoğlu gamdan hâli değildir
Her birini bir efkara yazdılar
Nedir bu sevdanın nihayetinde
Yadlar gezer yarin vilayetinde
Herkes diyarında muhabbetinde
Bilmem bizi ne civara yazdılar
Kadrimi bilmeze eyledim minnet
Derdimi artıran görmesin cennet
Sarraflar verdiler yare bin kıymet
Benim kıymetimi nere yazdılar
Döner mi kavlinden sıdk-ı sadıklar
Dost ile dost olur bağrı yanıklar
Aşk kaydına geçti bunca aşıklar
Sümmâni’yi derkenara yazdılar
* Sümmani / Erzurum