Bugün pazar-ı aşktır muhtaç olan candan geçer
Âşık-ı sâdık olanlar lebbi gülâbdan geçer
Düşmüşem cem hanesine ben ağlarım zâr-ı zar
Aşka düşen merdaneler hırkayla tacdan geçer
Bir imrahi görse eğer ol sinemin dağını
Ötüşür şeyda bülbüller görse hüsnün bağını
Yüz yaşında ruhban görse gerdanının ağını
İncili suya bırakır vaz gelir haçdan geçer
Şahinim salsa pençesin aniden kaftan kapar
Dilber abitlik eyleme zahitler yoldan sapar
Tutmuşam müjgân okuna garip sinemi siper
Temrahın kahrı zehirdir yedi kat sacdan geçer
Ben EMRAH’ım methederim yedi dillerde seni
Yedi iklim çar köşede gurbet ellerde seni
Hacılar hacca giderken çölde görseler seni
Hayran olur mat kalırlar vaz gelir hacdan geçer.
* Erzurumlu Emrah (1775 – 1854)
Pazar-ı aşk : Muhabbet erkânı
İmrahi : Halden anlayan
Müjgân : Kirpik
Temrah : Okun ucu
Methetme : Yüceltme, övme
Mat kalmak : Donup kalma, kalakalma
Âbit : Yola hizmet eden
Leb : Dudak
Gülâb : Gül suyu
Merdan : Yiğit
Hırka : Derviş kıyafeti
Taç : Ün belirten değerli taşlarla bezeli başlık
Şeyda : Aşka gelen
Hüsn : Güzel, güzellik
Ruhban : Hristiyan din adamı
Çar köşe : Dört köşe
Âşık-ı sadık : Gerçek aşkı tadan, ikrarıyla yola bağlı olan