Mekke’de, Kâbe’de; İbrahim (as) Makamı istikameti üzerindeydim.
Fatıma Ananın (as) nuru zuhur ettiğinde secdedeydim ve o hâl üzere epeyce kaldım.
Kalkmak istemedim, kalkamadım.
O nur görününce insan ancak kapanır ve öylece kalır.
Başını kaldırmazsın; edep böyle ister.
Fatıma Ananın (as) nuru zuhur ettiğinde, üstüne düşen ilk vazife: sükût.
Eteğine kapan; o nurların önünde durulmaz.
Başını kaldırma.
Edebi koru; edep kapıdır, nura taşıyan yegâne yol odur.
Ceyhun
21 11 25