“Büyük pişmanlık duyan Âdem, Rabbinden birtakım kelimeler öğrenip onlara göre hareket etti. Rabbine yalvardı. Allah da tövbesini kabul etti. Zaten O tövbeyi kabul eder, merhameti boldur” (Bakara 37)
Evvel Allah’a yakin iken uzaklaştırılan Adem (as) derin bir üzüntü içerisinde Kabe’yi Allah’ın rızasını kazanmak için Muhammed (sav) hürmetine yaparken harcını göz yaşı ile karıyordu. Nihayet Kâbe nin inşası bitti ve Rabb’ine yine O’ndan öğrendiği kelimelerle tevbe dileyip bağışlanma diledi. “Allah’ım Muhammed hürmetine affet”
Bu sözleri ancak yakine ermiş olanlar bilir ve tasdik ederler. Diğerleri anlamasa bile söylenene hüznü zan etmeleri iyi olur. En doğrusunu Allah bilir ve kullarına ikram etmeyi sever.
Ceyhun
15 03 25