Karınca yükü kadar bir taşı yoldan alıp kenara koyarsın; eğer bunu Cenab-ı Hakk rızası için yapmışsan o amel manada bir dağ olur. Fakat bir dağı bir yerden bir yere taşısan, niyetinde nefs veya başka hesaplar varsa onun ecri karınca yükü kadar kalır. Amelin büyüklüğü yapılan işte değil, niyetin yönündedir.
Pir Sultan Abdal der ki: “Şu benim sevdiğim başta oturur.”
Ceyhun
