“Beni rüyasında gören gerçekten beni görmüştür; zira şeytan benim suretime giremez.” (s.a.v.)
Bu yolda yürüyenler elbette Peygamber Efendimizi (sav) bir an evvel rüyalarında görmeyi isterler. Fakat rüyayı bir kenara bırakalım ve o günlere gidelim. Ebu Cehil de görüyordu Peygamber-i Zişan (sav) ’ı, İmam Ali (as) de görüyordu. Onu gören türlü türlü insan vardı ama herkes onu kendi seviyesine göre görüyordu.
Resul Ekrem (sav) ’i görmeyi dileyen kişi hangi mertebede ise, onu ancak o mertebesine göre idrak edebilir. Herkes kendi haline, kendi nasibine göre anlattı onu. Anlattıkları, onun hakikatinden kendilerine düşen pay kadardı.
İnsan aceleci yaratılmıştır. Fakat onu görme konusunda aceleci olma. Kendi mertebeni yükseltmeye gayret et ki onun hakikatini daha layıkıyla anlayasın.
“Melun şeytanın onun suretine girmesine izin yoktur” denmiyor, “giremez” deniyor. Çünkü bu, izin meselesi değil, varlık mertebesi meselesidir. O’nun nuru öyle bir mertebededir ki, zulmet oraya yaklaşamaz bile. Bunu da ehline söyledim. Hü Dost.
Ceyhun
10 11 25